Według najnowszego raportu Obserwatorium Nietolerancji i Dyskryminacji Chrześcijan w Europie (OIDAC) przestępstwa przeciwko chrześcijanom w Europie rosną, pisaliśmy o tym we wcześniejszych tekstach. Zamiast martwić się o to, w jaki sposób dotrzymać kroku rzeczywistości idącej w kierunku „nieubłaganego postępu” (S. Michalkiewicz), nasi purpuraci mogliby wykazać więcej stanowczości w obronie chrześcijaństwa, zagrożonego właśnie przez ów nieubłagany postęp. Wyraża się on w znanym stwierdzeniu o tym, że „wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre równiejsze”. Jedną z metod kneblowania ust „zwierzętom równym” przez „zwierzęta równiejsze” są prawa, które pod pozorem walki z „mową nienawiści” regulują i ograniczają wolność słowa, czasami nawet wtrącając się w prywatną wymianę zdań. Raport OIDAC jako przykład podaje irlandzką ustawę o mowie nienawiści. Ustawa kryminalizuje posiadanie materiałów uznanych za „nienawistne” wobec niektórych grup, ale „nienawiść” nie jest w ustawie zdefiniowana. W przyszłości może to doprowadzić do sytuacji, w której nośniki informacji zawierające np. wykład nauki Kościoła katolickiego na temat homoseksualizmu zostaną uznane za propagujące „mowę nienawiści”, a przez to traktowane jako nielegalne. Biblia stanie się księgą zakazaną, podobnie jak katechizmy, publikacje zawierające rozważania przeprowadzane w duchu nauki Kościoła. Wszelkie wypowiedzi – tak w mediach tradycyjnych, jak i w Internecie – nieodpowiadające aktywistom propagującym pederastię jako „zdrowy tryb życia” będą banowane, a wypowiadający się nie po myśli „zielonych” bądź „tęczowych” cenzorów staną „w cieniu podejrzenia”.